तस्य सत्यधृतिः पुत्रो धनुर्वेदविशारदः ।
शरद्वांस्तत्सुतो यस्मादुर्वशीदर्शनात् किल ।
शरस्तम्बेऽपतद् रेतो मिथुनं तदभूच्छुभम् ॥३५॥

тасйа сатйадхр̣тих̣ путро
дханур-веда-виш́а̄радах̣
ш́арадва̄м̇с тат-суто йасма̄д
урваш́ӣ-дарш́ана̄т кила
ш́ара-стамбе ’патад рето
митхунам̇ тад абхӯч чхубхам

тасйа — его (Шатананды); сатйадхр̣тих̣ — Сатьядхрити; путрах̣ — сын; дханух̣-веда-виш́а̄радах̣ — искусный в стрельбе из лука; ш́арадва̄н — Шарадван; тат-сутах̣ — его сын (сын Сатьядхрити); йасма̄т — от которого; урваш́ӣ-дарш́ана̄т — от лицезрения райской красавицы Урваши; кила — несомненно; ш́ара-стамбе — на куст шара; апатат — упало; ретах̣ — семя; митхунам — двойня (мальчик и девочка); тат абхӯт — родились; ш́убхам — идеальные.


Сатьядхрити, сын Шатананды, был искусен в стрельбе из лука. Сына Сатьядхрити звали Шарадван. Повстречавшись однажды с Урваши, Шарадван потерял семя, которое упало на траву шара. Из его семени родились два дивных младенца — мальчик и девочка.