यस्य एक निश्वशित् कालम् अथ अवलम्ब्य
जीवन्ति लोम बिलजा जगन्दण्ड् नाथाः |
विष्णुः महान् स इह यस्य कला विशेषो
गोविन्दम् आदि पुरुषं तमहं भजामि ॥ ४८ ॥
йасйаика-ниш́васита-ка̄лам атха̄валамбйа джӣванти лома-биладжа̄ джагад-ан̣д̣а-на̄тха̄х̣ вишн̣ур маха̄н са иха йасйа кала̄-виш́ешо говиндам а̄ди пурушам̇ там ахам̇ бхаджа̄ми
Этот стих описывает всемогущество и величие Господа Вишну. [48]